Indicatief of conjunctief
Het Spaans gebruikt de conjunctief op veel plaatsen waar het Engels dat niet doet. De app vervoegt alle vier de conjunctieftijden voor meer dan 1.100 werkwoorden; deze oefening vraagt wanneer er een nodig is. Ze werkt zoals de andere keuze-oefeningen (zie De keuze-oefeningen).
Hoe een vraag eruitziet. Onder de opdracht "Kies de wijs" toont de kaart de zin in jouw taal. Daaronder staat een badge met de aanleiding die speelt (Overtuiging, Twijfel / ontkenning, Willen, Emotie, Doel…), en daaronder de Spaanse zin met een open plek. De twee opties zijn hetzelfde werkwoord in de indicatief en in de conjunctief (viene / venga). Na je antwoord legt een kaart de keuze uit.
Een que is geen aanleiding. Ongeveer een derde van de antwoorden in deze oefening is bewust de indicatief. Een oefening waarin het antwoord altijd de conjunctief is, leert je alleen que herkennen. De vragen zijn opgebouwd uit minimale paren: dezelfde zin met één ding veranderd, en een andere wijs.
| Indicatief | Conjunctief |
|---|---|
| Creo que viene** | No creo que venga** |
| Es verdad que está** | No es verdad que esté** |
| Cuando llego, ceno | Cuando llegue, cenaré |
| Aunque es caro (ik weet dat het zo is) | Aunque sea caro (ook als het zo is) |
| Busco el piso que tiene … | Busco un piso que tenga … |
Wat de wijs bepaalt, is ontkenning, de toekomst, en of het genoemde ding bekend is.
De soorten aanleidingen.
- Altijd conjunctief: willen en vragen (quiero que, pide que), emotie (me alegro de que), twijfel en ontkenning (dudo que, no creo que), waardeoordelen (es importante que), en de voegwoorden para que, antes de que, sin que, a menos que.
- Altijd indicatief: beweringen — creo que, es verdad que, es evidente que, está claro que.
- Het hangt ervan af: cuando (is het al gebeurd, of moet het nog komen?), aunque (hoewel het zo is, of ook als het zo zou zijn?), en betrekkelijke bijzinnen (een bekend ding, of elk ding dat past?).
Emotie is de lastige soort. Me alegro de que estés aquÃ: je bent hier echt, en toch is het de conjunctief, omdat de bijzin niet wordt beweerd maar er wordt op gereageerd. Een vuistregel die op "onzekerheid" rust, gaat hier mis.
Wat wordt vastgelegd. Elke soort aanleiding wordt apart vastgelegd, zodat een soort die je steeds mist vaker terugkomt.